بدترین توهین های دوران تحصیلی!

 

1-دوران ابتدایی:

کشیده شدن هردو تا گوشام با نهایت شدت توسط معلم کلاس اول اونم بین 40تا دانش آموز! فقط به خاطر اینکه الکی گفتم من جدول ضربو حفظم!!

2-دوران راهنمایی:

ریخته شدن یه سطل آب از پشت حصار مدرسه دخترونه تو حیاط مدرسه ما وقتی دقیقا من اشتباهاً زیر اون حصار به حالت متفکرانه نشسته بودم.(اونجا فقط می خواستم گریه کنم)

3-دوران دبیرستان:

وقتی تو کلاس فیزیک دبیر داشت از کوانتوم و هلیوم و نوترون حرف میزد من داشتم تمرین امضا میکردم که دیده شدن اینجانب توسط دبیر همانا و چوپان ،بیمزه و نفهم خطاب شدن من از سوی ایشان همانا....(همون باعث شد که من  از روی عقده بعدهاااا طی نظریه ای وجود الکترون رو کلاً نقض کنم که تا الان هم دانشمندا سر اثبات این نظریه بحثشون هست!)

4-دوران دانشجویی:

پسرعموم بهم اصرار کرد باهام بیاد سر یکی از کلاسهای دانشگاه.منم قبول کردم(چه حماقتی!)انقد سرکلاس از عمد و واسه در آوردن حرص من مسخره بازی درآورد که استاد هردومونو به صورت غیر مستقیم -البته همه پی بردن-با کلمه احمق،لات،بیشور و ...خطاب کرد.و چیزی نمونده بود پرتمون کنه بیرون(با توجه به اینکه من تو اون لحظه ازش فاصله گرفته بودمو و نسبتمونو باهم انکارکرده بودم)

5:دوران سربازی:

تو میدون تیر به خاطر اشتباه یکی از دوستام و به اشتباه توسط جناب سرهنگ به درجه و شخصیت گاو بودن متهم شدم.(تو اون لحظه فقط سه تا تیر میخاستم یکی واسه دوستم یکی واسه سرهنگ یکی هم هوایی، که مطمئن بودم برمیگرده تو سر خودم)

6:خدا کنه آخریش باشه.....

نکته:همه این توهین ها و تحقیر هایی که بر من نازل شده بودند به خاطر اشتباه یا تشویق دیگرون بود و من کلاً بی گناه بودم .

 

/ 6 نظر / 23 بازدید
مریم

[خنده] جالب بود مخصوصا دوران سربازی اونی که تو پرانتز نوشتی

خودم

فک کنم ششمی هم تو راه باشه[نگران]

آمستریا جونی

سلام سلام محمد... واااای چه باحال بود[خنده][خنده] بله بله چه الفاظ زیبایی خطاب میشدی[زبان] اهوم موافقم خب... منو با عنوان وبم بلینک و بهم بگو با چه عنوانی بلینکمت دوست من[گل]

رضا.م

یه بار استاد سر کلاس منو با همین الفاظ خطاب کرد ..البته یه جور دیگه می گفت اما همه منظورشو فهمیدن !! فقط سر کلاسش داشتم ادامس می خوردم ..نمی دونم چرا در مورد گاو و نشخوار و اینا حرف می زد با من ![خنده]

abouzar

چقدر تو تحقیر شدی پسر با این همه تحقیر بازم به زندگی امیدواری؟